Στο ίδιο παιχνίδι «έσπασε» και ένα ακόμη εντυπωσιακό στατιστικό, καθώς για πρώτη φορά επί ημερών του συγκεκριμένου προπονητή, οι «κυανόλευκοι» έμειναν χωρίς τέρμα, βλέποντας την «Ελαφρά Ταξιαρχία» να τους μπλοκάρει δημιουργικά και να βάζει τέλος στην παραγωγική συνέπεια που τους συνόδευε εδώ και μήνες.
Παρά το αρνητικό αποτέλεσμα, το ηθικό στην ομάδα δεν μοιάζει εύθραυστο. Αντίθετα, στον Απόλλωνα αντιμετωπίζουν την ήττα ως αναπόφευκτο «διάλειμμα» σε μια διαδρομή συνεχούς ανόδου, γνωρίζοντας ότι το πραγματικό στοίχημα της περιόδου είναι μπροστά, και μιλάμε για το Κύπελλο. Η πορεία προς τον τελικό της διοργάνωσης και η προοπτική κατάκτησης ενός τροπαίου λειτουργούν ως ισχυρό καύσιμο για ένα σύνολο που έχει ξαναβρεί αυτοπεποίθηση, ταυτότητα και εσωτερική συνοχή.
Ο Λοσάδα έχει ήδη κερδίσει τα αποδυτήρια με το ξεκάθαρο πλάνο του και τον τρόπο που διαχειρίζεται τόσο τους βασικούς όσο και τους παίκτες που έρχονται από τον πάγκο. Η πρώτη ήττα δεν ακυρώνει το έργο του, απλώς υπενθυμίζει ότι τα σερί δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά μέσο για να «κτιστεί» χαρακτήρας ομάδας που ξέρει να αντιδρά στις προκλήσεις.
Στο θεσμό του κυπέλλου, όπου τα περιθώρια λάθους είναι μηδενικά, ο Απόλλωνας καλείται να αποδείξει ότι έμαθε από τη «μάχη» με τον Άρη και ότι μπορεί να μετατρέψει μια μικρή «παρένθεση» στο πρωτάθλημα σε αφετηρία για ένα εντυπωσιακό φινάλε στη σεζόν, με έναν τίτλο που θα πιστώσει σε παίκτες και τεχνικό επιτελείο το εντυπωσιακό restart της χρονιάς.
