Τρία παιχνίδια, ισάριθμες ήττες στο γκολ, όλες άφησαν στην ΑΕΛ την αίσθηση ότι μπορούσε (και όφειλε) να πάρει κάτι περισσότερο.
Η επερχόμενη εντός έδρας αναμέτρηση με την ουραγό ΕΝΠ είναι μεν η πρόβα τζενεράλε και η μοναδική ευκαιρία δοκιμών για τον Ούγκο Μαρτίνς, ωστόσο -κακά τα ψέμματα- στον λεμεσιανό σύλλογο όλοι κινούνται στον αστερισμό του δεύτερου ημιτελικού, στο «Στέλιος Κυριακίδης».
Σε αυτόν οι «γαλαζοκίτρινοι» είναι υποχρεωμένοι, αν θέλουν να παραμείνουν στο κύπελλο και στο κυνήγι ενός ευρωπαϊκού εισιτηρίου, να ψάξουν το «διπλό».
Το ενθαρρυντικό γι’ αυτούς είναι πως τρεις από τις τέσσερις νίκες τους στη σεζόν απέναντι σε ομάδες του Top6 έχουν έλθει εκτός έδρας.
Το αποθαρρυντικό είναι πως στα 15 ντέρμπι με μέλη της πρώτης εξάδας έχουν να επιδείξουν μόνον μία ανέπαφη εστία, το 1-0 επί του Άρη στον β’ γύρο του κυπέλλου.
Εφ’ όσον ο κανόνας επιβεβαιωθεί και η εστία της παραβιαστεί, η ΑΕΛ θα χρειάζεται τουλάχιστον δύο τέρματα για τη διεκδίκηση της πρόκρισης. Και μόνο στο ένα τρίτο των αγώνων τους με τους Top6 έχει καταφέρει να σκοράρει πάνω από μία φορά.
Κατά συνέπεια, η ομάδα του Μαρτίνς θα επιδιώξει στην Πάφο κάτι που έχει ξανακάνει μεν, όχι με μεγάλη συχνότητα δε. Θα ψάξει, δηλαδή, την εξαίρεση στον κανόνα.
