Η ΑΕΛ διανύει μια περίοδο ντεφορμαρίσματος, τα αρνητικά αποτελέσματα είναι περισσότερα από τα θετικά και επί της ουσίας ότι καλό έχτισε το έχει χαλάσει.
Μετά και τις προκρίσεις στο κύπελλο, την νίκη με ανατροπή κόντρα στον Άρη για τον θεσμό του πρωταθλήματος και εκεί που είχε όλα τα φόντα να πλησιάσει και να μπει στην εξάδα , ήρθε η ήττα σοκ από την Κρασάβα, η ήττα από την Πάφο και παρά την επιτυχία εκτός έδρας κόντρα στην Ένωση, με τον ΑΠΟΕΛ δεν είδαμε μια ΑΕΛ που έψαχνε με μανία την νίκη, αλλά μια ομάδα που δυσκλολευόταν να ανταποκριθεί και να στείλει το μήνυμα ότι όλα ήταν μια κακή παρένθεση.
Όλα αυτά φέρνουν την ευθύνη τόσο του προπονητή αλλά και των παίκτων και ταυτόχρονα έχει δημιουργήσει και αμφιβολίες κατά πόσον η ομάδα μπορέι να κατακτήσει το κύπελλο. Εννοείται πως εκείνα τα ματς θα είναι εντελώς διαφορετικού χαρακτήρα αλλά με τέτοια εικόνα αν έπαιζε αύριο τα ημιτελικά τότε δεν θα περνούσε.
Είναι ανεξήγητη η πτώση και πλέον στο οικοδόμημα της ΑΕΛ καλούνται να επαναφέρουν το καλό κλίμα καθώς σε αντίθετη περίπτωση οι επιπτώσεις μπορεί να είναι πολύ χειρότερες. Όλοι συμφωνούν ότι η φετινή σεζόν είναι γεμάτη σκαμπανεβάσματα αλλά όχι και έτσι.
