Τέσσερις ήττες στις τελευταίες πέντε αγωνιστικές είναι, καταφανώς, πρόβλημα.
Το -9 σε σύγκριση με την επίδοσή της στο αντίστοιχο χρονικό σημείο της περασμένης περιόδου, επίσης.
Το -11 από την κορυφή (που μπορεί στην καλύτερη περίπτωση να γίνει -8 μετά το ντέρμπι με τον ΑΠΟΕΛ) είναι κι αυτό πρόβλημα.
Ουδέν εκ των προαναφερθέντων, ωστόσο, δεν συνιστά μεγαλύτερο πρόβλημα από την ίδια την εικόνα της Πάφου.
Απέναντι σε Ολυμπιακό, ΑΕΚ και Εθνικό Άχνας η πρωταθλήτρια δεν έπιασε απόδοση που να δικαιολογεί βλέψεις για νίκη.
Μετά την αλλαγή τεχνικής ηγεσίας οι «γαλάζιοι» έκαναν τα καλύτερά τους παιχνίδια στο Τσάμπιονς Λιγκ, το οποίο παρέχει πλειάδα κινήτρων και κρατά στο κόκκινο τη συγκέντρωση και την προσήλωση των παικτών.
Στο πρωτάθλημα ο Αλμπέρτ Σελάδες δεν έχει πείσει μέχρι στιγμής πως μπορεί να κάνει το ίδιο, η ομάδα του εμφανίζεται από νωχελική και ράθυμη έως παθητική και ανήμπορή ν’ αντιδράσει.
Τα πρόσφατα αποτελέσματα την έχουν στριμώξει άγρια στα σχοινιά, έχουν εκμηδενίσει τα περιθώρια για περαιτέρω στραβοπατήματα, ενώ στη νυν κατάσταση (αγωνιστική και ψυχολογική) ο κίνδυνος της γκέλας καραδοκεί απέναντι σε οποιονδήποτε αντίπαλο.
Ένα μήνα πίσω, όλα τα προαναφερθέντα έμοιαζαν αδιανόητα. Ένα μήνα μετά την αποχώρηση του Χουάν Κάρλος Καρθέδο, όλα είναι (οδυνηρή) πραγματικότητα.
