Ένταση, ταχύτητα, απλό, κάθετο παιχνίδι.
Εν πολλοίς, το dna του Άρη μετά την επιστροφή του στην α’ κατηγορία (το καλοκαίρι του 2021) και το σήμα-κατατεθέν της ομάδας που του χάρισε το παρθενικό πρωτάθλημα στην ιστορία του.
Η πρεμιέρα της «ελαφράς ταξιαρχίας» στα πλέι οφ δεν συνδυάστηκε με νίκη, σηματοδότησε όμως την προσπάθεια επαναφοράς της ομάδας στις… εργοστασιακές ρυθμίσεις της.
Προς τούτο ο Λιάσος Λουκά πήρε ένα ρίσκο, το οποίο ήταν επιβεβλημένο με βάση το δείγμα γραφής του λεμεσιανού συλλόγου στο τρέχον πρωτάθλημα.
Απέναντι στην Ομόνοια ο Κύπριος τεχνικός παρέταξε μια ενδεκάδα που -πέραν των όποιων περιορισμών (τιμωρίες και τραυματισμοί)- είχε ως βασικό προσόν της τα αθλητικά προσόντα. Εμπειρία και τεχνικές αρετές μπήκαν σε δεύτερο πλάνο, φυσική ρώμη, ταχύτητα και αντοχή σε πρώτο.
Το ρίσκο δικαιώθηκε. Όχι πλήρως, όπως αποδεικνύουν τόσο το αποτέλεσμα όσο και τα διαστήματα υπεροχής της Ομόνοιας. Δικαιώθηκε όμως σε σημαντικό βαθμό, ώστε να θεωρηθεί ως ένα πρώτο βήμα για την επιστροφή στις… ρίζες: το βασισμένο στην ταχυδύναμη παιχνίδι που καθιέρωσε ο Αλεκσέι Σπιλέβσκι.
Η διακοπή προσφέρει τη δυνατότητα δουλειάς προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση. Στο ΓΣΠ, απέναντι στον ΑΠΟΕΛ, θα φανεί, αν ο (παλιός, καλός) Άρης επιστρέφει.
