Όση ικανοποίηση είχε φέρει η νίκη επί της ΑΕΛ πριν 7 βράδια για την Ανόρθωση, άλλη τόση απογοήτευση και θυμό έφερε η ήττα της «Κυρίας» εκτός έδρας από τον Ακρίτα Χλώρακας.
Ένα παιχνίδι που αποδείχθηκε κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της ομάδας του Μάριου Νικολάου, με τον Ακρίτα να το θέλει πολύ περισσότερο από την Ανόρθωση. Η νέα ήττα η όγδοη στη σειρά για φέτος για την ομάδα της Αμμοχώστου, έφερε νέο πισωγύρισμα, νέους προβληματισμούς για το πως θα καταφέρει να σώσει φέτος τη χρονιά ο Τιμούρ Κετσπάγια, με το +3 από τη ζώνη του υποβιβασμού να αποτελεί καμπανάκι κινδύνου.
Δεν είναι μάλιστα τυχαίο ότι για πέμπτη φορά στη φετινή σεζόν δεν κατάφερε να κάνει το 2/2 στις επιτυχίες της, παραμένοντας για τα καλά εγκλωβισμένη στα χαμηλά στρώματα της βαθμολογίας, με τις δικαιολογίες πλέον να έχουν στερέψει. Βρισκόμαστε αρχές Φεβρουαρίου και ένα 4μηνο μακριά από το τέλος της φετινής περιόδου, με το δείγμα των 20 αγωνιστικών πλέον για την Ανόρθωση και το τι μπορεί να πετύχει ή ακόμη μέχρι που μπορεί να φτάσει να είναι αρκετό.
Δείχνει εγκλωβισμένη, αδύναμη, δεν έχει τον τρόπο αντίδρασης, ακόμη και στο ματς με τον Ακρίτα, οι επιθετικές της ενέργειες ήταν ελάχιστες προς την εστία του Περντρέου. Δεν έχει ένταση, δεν έχει διάθεση και είναι μεγάλο ερωτηματικό αν όλα αυτά μετά το πέρας του 2/3 της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος, μπορούν να διορθωθούν.
