Σε ένα παιχνίδι που ήταν ορισμός του «εξάποντου», απέναντι σε έναν Ακρίτα που παλεύει για την επιβίωσή του, η «Κυρία» παρουσιάστηκε επίπεδη, προβλέψιμη, χωρίς ένταση και πάθος, στοιχεία που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να αποτελούν αυτονόητο μέρος της ταυτότητάς του συνόλου, κάτι που έδειξαν οι παίκτες κόντρα στην ΑΕΛ.
Το τέρμα του Καρλίτος με πλασέ και το τελικό 2-0 από τον Μανού στις καθυστερήσεις, δεν ήταν προϊόν κάποιας ασφυκτικής πίεσης του Ακρίτα, αλλά περισσότερο φυσική εξέλιξη ενός αγώνα όπου η Ανόρθωση δεν κατάφερε ποτέ να επιβάλει τον ρυθμό της, ούτε να φτιάξει ευκαιρίες. Ένα ματς χαμηλού τέμπο, με ελάχιστες φάσεις, στο οποίο οι «κυανόλευκοι» όφειλαν –τουλάχιστον– να πάρουν τις μονομαχίες, να βγάλουν περισσότερο τρέξιμο, να δείξουν ότι συνειδητοποιούν το διακύβευμα. Αντ’ αυτού, έμοιαζαν να σέρνονται πίσω από τα γεγονότα της «μάχης».
Το πιο ηχηρό καμπανάκι, δεν προήλθε από την ανάλυση μας, αλλά από τον ίδιο τον Τιμούρ Κετσπάγια. Με δηλώσεις που σπάνια ακούμε από προπονητή, στάθηκε γυμνός μπροστά στην πραγματικότητα: «Το πάθος και η θέληση το είχαν εκείνοι, και μας έλειπε εμάς. Δεν τα είχαμε αυτά τα στοιχεία», ανέφερε χαρακτηριστικά, για να φτάσει στο ακόμη πιο σκληρό: «Σε 90+ λεπτά δεν είχαμε ούτε έναν παίκτη που ήταν υποφερτός», λόγια που δεν χωρούν σε παρερμηνείες και αποτυπώνουν το μέγεθος της απογοήτευσής του.
Η παραδοχή πως: «όταν φοράς αυτή τη φανέλα, δεν γίνεται να αποδίδεις έτσι» είναι ταυτόχρονα κατηγορητήριο και προειδοποίηση. Ο Γεωργιανός τεχνικός πήρε πάνω του την ευθύνη, λέγοντας πως έπρεπε να έχει προβλέψει την εικόνα και να αλλάξει κάτι, όμως η ουσία μένει στον βαθμολογικό πίνακα. Η Ανόρθωση, μετά από 20 αγωνιστικές, μοιάζει να μην έχει σταθερή αγωνιστική ταυτότητα, ούτε ηγετικές προσωπικότητες εντός γηπέδου πέραν του Σένσι, έτσι ώστε να «σηκώσουν» το βάρος της φανέλας.
Η ήττα από τον Ακρίτα (2-0) και η πτώση στην 11η θέση με 20 βαθμούς δεν είναι απλώς αριθμοί. Είναι αντανάκλαση μιας σεζόν που μέχρι στιγμής κυλά «ένα βήμα μπροστά, δύο πίσω». Αν κάτι προκύπτει ξεκάθαρα από τη βραδιά, είναι ότι η Ανόρθωση δεν έχει πια την πολυτέλεια να μιλά για «κακές μέρες». Χρειάζεται άμεση αλλαγή σε νοοτροπία, ένταση και ανταγωνιστικότητα, αλλιώς ο κίνδυνος η σεζόν να εξελιχθεί σε εφιάλτη δεν είναι πια σενάριο, είναι προ των πυλών. Η ομάδα χρειάζεται βαθμούς.
