Παρόλο που ο Άλμπερτ Θελάδες «προχώρησε» σε φρεσκάρισμα της ενδεκάδας, η προσέγγιση απέναντι στον Διγενή δεν είχε ίχνος υποτίμησης, άλλωστε από το πρώτο λεπτό, η Πάφος FC έδειξε επαγγελματισμό, καθαρό πλάνο και επιθετικότητα. Το γκολ του Άντερσον με την κεφαλιά (21΄) και το εύστοχο πέναλτι του Ζάζα (28΄) «κλείδωσαν» ουσιαστικά την πρόκριση πριν το ημίχρονο, ενώ το 0-3 με το δεύτερο τέρμα (50΄) του Άντερσον επιβεβαίωσε τη διαφορά ποιότητας.
Η εικόνα αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία στο συγκεκριμένο timing. Στο πρωτάθλημα, οι περσινοί πρωταθλητές βλέπουν την κορυφή να απομακρύνεται και το back to back να λογίζεται περισσότερο ως «όνειρο» παρά ρεαλιστικός στόχος. Το κύπελλο περνάει σε πρώτο πλάνο, καθώς δεν είναι απλώς ένας «παράπλευρος» θεσμός, αλλά μια χειροπιαστή ευκαιρία για διάκριση. Οι «γαλάζιοι» βρίσκονται τρεις αγώνες μακριά από ένα τρόπαιο που μπορεί να «σώσει» τη χρονιά και να επιβεβαιώσει ότι το «project» παραμένει «ζωντανό» στέλνοντας μήνυμα ισχύος εντός και εκτός συνόρων. Η Πάφος FC κάνει μία καλή χρονιά, η παρουσία στο Champions League ήταν δίχως αμφιβολία εξαιρετική, ωστόσο, οι φίλαθλοι χρειάζονται το κάτι παραπάνω.
Η άνετη πρόκριση αποτελεί το ένα «βήμα» προς τη σωστή κατεύθυνση, ενώ το έτερο θετικό πρόσημο είναι ότι ήρθε με αλλαγές και χωρίς απώλεια ταυτότητας μέσα στο γήπεδο. Αν η ομάδα «κουβαλήσει» αυτή τη σοβαρότητα και στις μεγάλες βραδιές, τότε στο κύπελλο έχει κάθε δικαίωμα να νιώθει καλά και μέσα στα φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου.
