Οι «γαλαζοκίτρινοι» έχασαν αρκετές ευκαιρίες, ενώ η εικόνα έδειξε ένα σύνολο που γνωρίζει πώς να ελέγχει ένα νοκ άουτ, αλλά δυσκολεύεται να επιβάλει πλήρως την κυριαρχία του στο σκορ με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει στο τέλος.
Στο δημιουργικό κομμάτι, ο ΑΠΟΕΛ ανέπτυξε σωστά το παιχνίδι του, έβγαλε αυτοματισμούς και έφτασε με αρκετούς παίκτες στην περιοχή, ωστόσο, η τελική επιλογή και η αποτελεσματικότητα ήταν «αγκάθι». Οι ευκαιρίες που χάθηκαν απέναντι σε μια κατώτερη, αλλά πειθαρχημένη ομάδα, αναδεικνύουν έλλειμμα «καθαρού μυαλού» στην τελική πάσα και στο τελείωμα των φάσεων.
Αμυντικά, η ομάδα του Πάμπλο Γκαρσία ήταν συγκεντρωμένη για μεγάλο διάστημα, με σωστές αποστάσεις και άνεση στην κυκλοφορία από πίσω. Κι όμως, το δοκάρι της ΑΠΕΑ στο φινάλε υπενθύμισε ότι όταν δεν «κλειδώνεις» εγκαίρως ένα ματς, η παραμικρή χαλάρωση μπορεί να ακυρώσει όλη την προηγούμενη δουλειά. Η συνολική εικόνα ήταν μεν ελεγχόμενη, αλλά δεν λέγεται ιδανική.
Σε αυτή τη φάση της σεζόν, ο ΑΠΟΕΛ μοιάζει να βρίσκεται ένα «κλικ» πιο πίσω από το επίπεδο κυνισμού που απαιτούν οι αγώνες. Δημιουργεί, κυριαρχεί, αλλά δεν «τιμωρεί» όσο πρέπει τις αντίπαλες άμυνες. Αν ο στόχος είναι, η κατάκτηση της διοργάνωσης, τότε οφείλει να μετατρέψει αυτήν τη λειτουργική υπεροχή σε ξεκάθαρες, ευρείες νίκες, ώστε να μην αφήνει ποτέ ανοιχτό παράθυρο στην τύχη ή στον αντίπαλο, ειδικότερα τη δεδομένη χρονική στιγμή όπου οι απαιτήσεις ανεβαίνουν στους αγώνες.
