Η χειρότερη σεζόν του Άρη μετά την επιστροφή του στη μεγάλη κατηγορία ολοκληρώθηκε με τον αρμόζοντα τρόπο (ήττα), είναι δεν είναι «για πέταμα».
Όχι επειδή στη διάρκεια της πέτυχε κάτι πραγματικά σπουδαίο και άξιο αναφοράς, αλλά γιατί στην ολότητά της είναι το απόλυτο εγχειρίδιο εν όψει της νέας σεζόν.
Παγίδες και κακοτοπιές, λάθη και αστοχίες που δεν πρέπει να επαναληφθούν εμπεριέχονται στην αγωνιστική περίοδο που μόλις τελείωσε. Ένα χειροπιαστό παράδειγμα προς αποφυγή για τους ιθύνοντες.
Θα το χρειαστούν, διότι στην αφετηρία του προγραμματισμού για την ερχόμενη σεζόν μπαίνουν υπό πίεση. Έχοντας απολέσει και το αγωνιστικό dna του που είχε δημιουργήσει ο Αλεκσέι Σπιλέβσκι η «ελαφρά ταξιαρχία» δεν έχει το παραμικρό για να πιαστεί.
Όλοι και όλα είναι υπό κρίση (κι αμφισβήτηση), το προσεχές καλοκαίρι μοιάζει με μεταίχμιο και ορόσημο για την εξέλιξή της. Ή θα διδαχθεί από τα παθήματα και θα μετατρέψει τη σεζόν 2025/26 σε παρένθεση ή θα την κάνει απαρχή της πτώσης της. Αν στον λεμεσιανό σύλλογο εκτιμούν ότι μετά το πέρας αυτής της σεζόν τα δύσκολα είναι πίσω τους πλανώνται πλάνη οικτρά. Τα ακόμη πιο δύσκολα μόλις τώρα αρχίζουν.
