Το 2-0 επί του Άρη, η πρώτη νίκη της Πάφου στη β’ φάση του πρωταθλήματος, ήταν το πρώτο κουτάκι, στο οποίο μπήκε… τικ.
Η εξασφάλιση ευρωπαϊκού εισιτηρίου για τρίτο συναπτό χρόνο (η πρώτη πρωταθλήτρια στην πενταετία που το πέτυχε μέσω του πρωταθλήματος) έγινε το δεύτερο.
Η απόδοση της ομάδας, οι τακτικές επιλογές, το «δέσιμο» με τους παίκτες είναι επίσης παράμετροι που ίσως επηρεάσουν την (τελική) αξιολόγηση του Ρικάρντο Σα Πίντο.
Όμως -κακά τα ψέματα- ο τελικός της 29ης Μαΐου είναι πιο σημαντικός για το μέλλον του Πορτογάλου παρά για το μέλλον των «γαλάζιων».
Ασφαλώς η προσθήκη (ακόμη) ενός τίτλου στην τροπαιοθήκη και η (εκ νέου) συμμετοχή στα προκριματικά του Γιουρόπα Λιγκ, το οποίο «επιτρέπει» κι έναν αποκλεισμό (άρα περισσότερες πιθανότητες παρουσίας στη league phase), δεν είναι αμελητέα ποσότητα για την Πάφο, αλλά η έξοδος στην Ευρώπη έχει διασφαλίσει ήδη πως το πρόσημο στη σεζόν δεν θα είναι αρνητικό.
Για τον Σα Πίντο, ωστόσο, η κατάκτηση του κυπέλλου (θα) είναι -κατά πάσα πιθανότητα- αυτή που θα γείρει την πλάστιγγα της παραμονής υπέρ του.
Αν τα καταφέρει απέναντι σε μια ομάδα που η Πάφος δεν έχει καταφέρει να νικήσει την τρέχουσα περίοδο, θα έχει αποδείξει ότι μπορεί να είναι άμεσα επιδραστικός και αποτελεσματικός. Θα έχει κερδίσει μια ευκαιρία να δείξει έργο και σε μια ολόκληρη σεζόν -και υπό προϋποθέσεις σαφέστατα πιο ευνοϊκές από αυτές που είχε στον ΑΠΟΕΛ, με τον οποίο έφτασε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος.
