Η πρόβα τζενεράλε για το (δεύτερο) παιχνίδι της χρονιάς στέφθηκε με νίκη.
Πόσο μικρή αξία έχει αυτή εν όψει της προσπάθειας για πρόκριση στον τελικό αποδείχθηκε στον πρώτο ημιτελικό με την Πάφο (1-2), του οποίου είχε προηγηθεί η εκτός έδρας επιτυχία επί της Ομόνοιας Αραδίππου (3-0).
Η ΑΕΛ θα ήθελε να πάει στο «Στέλιος Κυριακίδης» με μια πιο πειστική εμφάνιση, η οποία όμως -κατά παραδοχή του Ούγκο Μαρτίνς- δεν ήλθε. Τι κρατά συνεπώς από το αποψινό παιχνίδι εν όψει της ερχόμενης Τετάρτης;
Εν πρώτοις, ότι δεν γκέλαρε απέναντι στην ουραγό ΕΝΠ και δεν αποκόμισε προβλήματα τραυματισμών. Κατά δεύτερον, ότι ο Ανδρέας Μακρής αξιοποίησε το (δεύτερο) πέναλτι και χρίστηκε σκόρερ για πρώτη φορά μετά τις 28 Νοεμβρίου και το 2-1 επί του ΑΠΟΕΛ στο ΓΣΠ.
Τρίτον, ότι ο Χριστόφορος Φραντζής που (είτε με τετράδα είτε με τριάδα στην άμυνα) μάλλον θα καλύψει το κενό του τιμωρημένου Μπόγκνταν στον δεύτερο ημιτελικό πήρε το πρώτο 90λεπτό του μετά τις 14 Μαρτίου και το εντός έδρας 1-2 από την Ομόνοια Αραδίππου.
Στα επιμέρους κέρδη συμπεριλαμβάνεται το ροτέισον του Μαρτίνς, χάρη στο οποίο βασικές μονάδες πήραν ανάσες και λογιζόμενοι αναπληρωματικοί πήραν χρόνο συμμετοχής και αγωνιστικό ρυθμό.
Είναι αυτά επαρκή για να κάνουν τη διαφορά την ερχόμενη Τετάρτη; Προφανώς, όχι. Το βασικό είναι η σημαντική βελτίωση στην απόδοση της ομάδας. Στον βαθμό που αυτή θα επιτευχθεί, τα προαναφερθέντα μπορούν να εξελιχθούν στις καθοριστικές λεπτομέρειες που θα γείρουν την πλάστιγγα στην πλευρά των «γαλαζοκιτρίνων».
