Οι Λαρνακείς δεν έχασαν την ταυτότητά τους, παραμένουν ομάδα που «κτίζει» από πίσω, πιέζει οργανωμένα στη μπάλα και ψάχνει πάντα την ομαδικότητα πριν την εκτέλεση. Στο πρωτάθλημα, οι δύο ισοπαλίες που ήρθαν… κόντρα στη ροή των πραγμάτων, το 1-1 με τον Ολυμπιακό στην «AEK Arena» (01/03) και το 1-1 με τον Απόλλωνα στο «Alphamega» (05/04), έχουν αφήσει ανοιχτές «πληγές» στο σύνολο.
Ιδίως στη Λεμεσό, το αίσθημα είναι ότι χάθηκε μια «μεγάλη» ευκαιρία. Δεν είναι απλό να φύγεις με «διπλό» από αυτή την έδρα, όμως όταν προηγείσαι στο δεύτερο μέρος (55΄) ο κανόνας λέει πως «κλειδώνεις» τον ρυθμό, διαχειρίζεσαι καλύτερα τις αποστάσεις και αν δεν βρεις δεύτερο γκολ, τουλάχιστον δεν δίνεις δικαίωμα ισοφάρισης. Η ΑΕΚ δεν το κατάφερε αυτό, «πλήρωσε» μια στιγμή αδράνειας και έφυγε μόνο με έναν βαθμό στο «σακούλι» από ένα γήπεδο όπου, με βάση την εικόνα της, θα μπορούσε να φτάσει σε ένα σπουδαίο αποτέλεσμα.
Η διαφορά από την Ομόνοια στο -8 μοιάζει πλέον βουνό, ειδικά με τη φόρμα και τη σταθερότητα του «τριφυλλιού», την ώρα που η ΑΕΚ κουβαλά στα πόδια της μια σεζόν γεμάτη αγώνες, ταξίδια και πίεση από Conference League και πρωτάθλημα. Παρ’ όλα αυτά, στην ομάδα, δεν σηκώνουν λευκή πετσέτα. Ο Ροθάδα θέλει από τους παίκτες του να αντιμετωπίσουν κάθε παιχνίδι των «play‑offs» σαν τελικό, τόσο για να μείνουν όσο το δυνατόν πιο κοντά στην πρώτη θέση, όσο και για να διασφαλίσουν την παρουσία τους στις διοργανώσεις της UEFA την επόμενη σεζόν, «κρατώντας» την εικόνα μιας ομάδας που δεν σταματάει να «παλεύει» παρόλο που ο τίτλος μπορεί να απομακρύνεται.
