Η χρονιά για τον Άρη αλλά και το ρόστερ που απαρτίζει την ομάδα δεν εξελίχθηκε όπως ανέμεναν στο ξεκίνημα της σεζόν, οι στόχοι απομακρύνθηκαν, οι ελπίδες για μία θέση που μπορεί να δώσει ευρωπαϊκό εισιτήριο εξανεμίζονται, ενώ οι αλλαγές προπονητών και αυτά τα σκαμπανεβάσματα στοίχισαν, κυρίως σε θέματα σταθερότητας.
Ένας από τους πολλούς λόγους που ο Άρης βρίσκεται σε αυτή τη θέση, είναι και η απουσία πρωτοκλασάτων ποδοσφαιριστών, παικτών κλειδιά, που αν ήταν σε μία καλύτερη ποδοσφαιρική περίοδο, τότε ίσως να γράφαμε για διαφορετικά αποτελέσματα.
Ένας από αυτούς δεν είναι άλλος από τον Αλεξάντερ Κοκόριν, με την πολύμηνη απουσία του (Σεπτέμβιο-Δεκέμβριο), να στοιχίζει αρκετά στην ομάδα της «ελαφράς ταξιαρχίας». Ο Άρης πίστωσε και πίστεψε στην ποιότητα του Κοκόριν και για αυτή τη σεζόν, ο τραυματισμός του όμως μόλις στην 3η αγωνιστική του πρωταθλήματος, άφησε μεγάλο κενό, με την ομάδα της Λεμεσού να χάνει έναν πολύτιμο ποδοσφαιριστή στα αρχικά στάδια της σεζόν.
Η επιστροφή του στη δράση από την 16η αγωνιστική μέχρι σήμερα, δεν ήταν βοηθητική, είναι αρκετά επηρεασμένος από το σοβαρό τραυματισμό που είχε και πλέον δεν είναι ποδοσφαιριστής που ο Άρης μπορεί να στηριχθεί πάνω του επιθετικά. Είναι κρίμα για τον 35χρονο επιθετικό ο οποίος στο τελευταίο παιχνίδι με την Ομόνοια συμπλήρωσε 70 συμμετοχές στα «πράσινα», η σεζόν και οι συγκυρίες δεν ήταν με το μέρος του, όμως η πραγματικότητα είναι ότι η φετινή του βοήθεια στην ομάδα, ήταν μηδαμινή. Δώδεκα μόλις συμμετοχές, χωρίς γκολ, χωρίς ασιστ.
