Το 1-1 στην εκτός έδρας δοκιμασία επέκτεινε το αήττητο σερί στους 15 αγώνες, με τους «κυανόλευκους» να δείχνουν ξανά πως είναι μία ομάδα με ξεκάθαρη ταυτότητα που βγάζει αντίδραση και αυτοπεποίθηση μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Το τέρμα του Λιούμπιτς από το αριστερό του πόδι (35΄), λειτούργησε ως απάντηση στο προβάδισμα του Κίνα (15΄) και ήταν η επιτομή του χαρακτήρα των παικτών που δεν πανικοβάλλονται όταν μένουν πίσω στο σκορ, αντιθέτως ανεβάζουν στροφές και παίρνουν αυτό που θέλουν. Το δοκάρι του Τόμας (56΄) ήρθε να υπενθυμίσει ότι ο Απόλλωνας θα μπορούσε –και ίσως άξιζε– να φύγει με κάτι περισσότερο από την ισοπαλία σε μία δύσκολη έδρα.
Πάντως, με αυτό το αποτέλεσμα, η μεγάλη ευκαιρία φαίνεται πως χάθηκε για την ομάδα της Λεμεσού. Με δεδομένο το 2-2 στο Ομόνοια – Άρης, μια νίκη στην έδρα των «γαλάζιων» θα έριχνε τη διαφορά από την κορυφή στο -5 και θα έβαζε «φωτιά» στο κυνήγι του τίτλου. Αντ’ αυτού, το -8 της διαφοράς παραμένει, υπενθυμίζοντας ότι ο ρεαλιστικός στόχος είναι πρώτα η εξασφάλιση ενός ευρωπαϊκού εισιτηρίου και μετά οτιδήποτε παραπάνω μέσω του πρωταθλήματος. Αυτό το δεδομένο, δεν ακυρώνει την πρόοδο με τον Λοσάδα στο «τιμόνι».
Η ομάδα του Απόλλωνα παίζει με συνοχή, οι ρόλοι στο χορτάρι είναι ξεκάθαροι, το κλίμα στα αποδυτήρια βελτιώθηκε θεαματικά και κάθε αγωνιστική ενισχύεται η αίσθηση ότι η ομάδα «ξαναχτίζεται» με σοβαρά θεμέλια. Αν συνεχίσει στο ίδιο τέμπο, με τέτοια τρεξίματα και θέληση, το εισιτήριο για τις διοργανώσεις της UEFA δύσκολα θα χαθεί, το ερώτημα είναι αν θα βρει εγκαίρως το κάτι παραπάνω σε πρωτάθλημα ή κύπελλο, για να μετατραπεί μία καλή σεζόν σε κάτι το εξαιρετικό.
