Το 2-3 από τον ΑΠΟΕΛ δεν αντικατοπτρίζει πλήρως την ένταση και την προσπάθεια των «λέοντων», όμως αυτό το σκορ αρκεί για να τους αφήσει στην έβδομη θέση, στους 33 βαθμούς, εκτός πρώτης εξάδας, τη στιγμή που ο αντίπαλος βρίσκεται οριστικά εντός και «κυνηγάει» ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο.
Η ομάδα του Ούγκο Μάρτινς «πλήρωσε» ακριβά τις αμυντικές αντιδράσεις σε κομβικά σημεία. Βρέθηκε πίσω με το γκολ του Μαντσίνι πριν το ημίχρονο, αντέδρασε ιδανικά με το «βροντερό» φουλ (1-1) του Νατέλ, αλλά κατέρρευσε σχεδόν αμέσως, δεχόμενη δεύτερο και τρίτο τέρμα από Αμπάγκνα και Ντράζιτς, σε φάσεις που φανέρωσαν έλλειψη συγκέντρωσης και καθαρής σκέψης. Το εύστοχο πέναλτι του Κονσεϊσάο και το δοκάρι του Μουνγκέ στο φινάλε έδωσαν δραματικό τόνο, χωρίς όμως να αλλάξουν τη μοίρα του αγώνα, αφήνοντας την κερκίδα με το πικρό αίσθημα ότι η ομάδα «άγγιξε» κάτι καλύτερο, το οποίο και... χάθηκε τελείως.
Ο Ούγκο Μάρτινς, εμφανώς απογοητευμένος, πήρε πάνω του την ευθύνη, τονίζοντας ότι «η ευθύνη είναι δική μου… αμυνόμαστε όλοι μαζί, δεν φταίει μόνο ο Οτσόα», στέλνοντας παράλληλα ενωτικό μήνυμα για την παρουσία στο δεύτερο γκρουπ και τις «μάχες» του κυπέλλου. Η εικόνα ήταν καλή, ωστόσο, φανέρωσε μία ΑΕΛ που σκοράρει δύο γκολ αλλά δεν καταφέρνει να διαχειριστεί τα κρίσιμα λεπτά, έτσι ώστε να πάρει τα ηνία στον αγώνα.
Οι «λέοντες» έχουν υψηλό ταβάνι αλλά και ξεκάθαρα κενά στη δομή και στη νοοτροπία, τα οποία οι υπεύθυνοι καλούνται να τα διορθώσουν, καθώς οι σπουδαίες «μονομαχίες» έρχονται, κυρίως στο κύπελλο.
