Αποτιμώντας την εντός έδρας ήττα της ομάδας του από τον Απόλλωνα ο Ιμανόλ Ιδιάκεθ έκανε λόγο για τις συνέπειες του βεβαρημένου προγράμματος και του (υψηλού) μέσου όρου ηλικίας του ρόστερ της ΑΕΚ.
Ο Ισπανός δεν είπε κάτι αναληθές (ισχύουν και το μεν και το δε), είναι όμως εξίσου αληθές πως αυτά τα δεδομένα ήταν γνωστά από την αρχή της σεζόν και δεν κρίθηκε σκόπιμο (από τον ίδιο και τον Τσάβι Ρόκα) να ληφθούν μέτρα για την αντιμετώπισή τους.
Και αν οι τραυματισμοί είναι πάντοτε ένας άγνωστος και μία μεταβλητή, δεν ισχύει το ίδιο για το ροτέισον, το οποίο άπτεται του βάθους ενός ρόστερ και της δουλειάς κι εμπιστοσύνης ενός προπονητή σε όλο το έμψυχο δυναμικό του.
Αν ο Ιδιάκεθ εκτιμά πως ήταν θέμα καλενταριού («Παίξαμε πολλά παιχνίδια υψηλών απαιτήσεων και… τελικούς») η επιμονή σ’ έναν κορμό παικτών (Μιλίτσεβιτς, Αλομέροβιτς, Πονς, Λέντες, Εκπόλο, Ρομπέρζ, Ντόρντεβιτς, Μιραμόν έχουν ήδη 35+ παιχνίδια και 2.000+ λεπτά), τότε το πρόγραμμα έως το τέλος της α’ φάσης του επιτρέπει να αποδείξει του λόγου το αληθές.
Οι αναμετρήσεις με Ομόνοια Αραδίππου, Ολυμπιακό, Ακρίτα Χλώρακας και Εθνικό Άχνας προσφέρουν (θεωρητικά) τη δυνατότητα ξεκούρασης και αποφόρτισης βασικών μονάδων που έχουν «τραβήξει πολύ κουπί» και κινδυνεύουν να «καούν» (τραυματιστούν).
Θα αδράξει την ευκαιρία ο Ιδιάκεθ, προκειμένου η ομάδα του να εμφανιστεί πιο φρέσκια στη β’ φάση του πρωταθλήματος;
