Πριν και πάνω απ’ όλα ο προπονητής κρίνεται από τα αποτελέσματά του. Διαχρονικό όσο και θεμελιώδες αξίωμα στο ποδόσφαιρο.
Εάν ο Αρτσιόμ Ράτζκοφ «επεβίωσε» στον πάγκο του Άρη μέχρι σήμερα, δεν οφείλεται ούτε στις τακτικές του, ούτε στη βελτίωση των μονάδων ή του συνόλου, ούτε στην ιδιαίτερη σχέση του με τους παίκτες.
Μετά από 27 επίσημες αναμετρήσεις στη σεζόν έχει διαφανεί πως ο Λευκορώσος δεν διακρίνεται σε ουδεμία από τις παραπάνω κατηγορίες. Ό,τι τον «έσωζε», ήταν τα αποτελέσματα. Μέχρι και την ήττα από τον ΑΠΟΕΛ η «ελαφρά ταξιαρχία» ήταν στη δεύτερη θέση, κάτω από την οποία κρύβονταν τα τρομακτικά ελλείμματα του 40χρονου.
Εκείνο το παιχνίδι στο ΓΣΠ σηματοδότησε την αντιστροφή του σκηνικού. Ο λεμεσιανός σύλλογος μετρά πλέον μόνον τρεις νίκες στις τελευταίες δέκα αναμετρήσεις τους, στις τελευταίες τέσσερις εξ αυτών έχει μετρήσει μόνον ήττες.
Είναι το χειρότερο σερί που έχει «τρέξει» ο Άρης από την επιστροφή του στην πρώτη κατηγορία. Η προηγούμενη φορά που είχε «κολλήσει» τόσες ήττες ήταν τη χρονιά του πιο πρόσφατου υποβιβασμού του (2017/18), όταν είχε κλείσει τη σεζόν με πέντε ήττες: από Πάφο (0-6), Ομόνοια (0-3), Ολυμπιακό (0-1) και Ερμή (1-4) στο πρωτάθλημα και από την ΑΕΚ (1-2) στο κύπελλο.
Σ’ εκείνα τα «πέτρινα» χρόνια πισωγύρισε ο λεμεσιανός σύλλογος με τον Ράτζκοφ, ο οποίος (υποτίθεται πως) ήλθε να δώσει το κάτι παραπάνω από τον Αλεκσέι Σπιλέβσκι…
