Ήταν -κατά τα φαινόμενα- να μη γίνει η (κακή) αρχή…
Ο αήττητος από την αρχή της σεζόν στο «ΑΛΦΑΜΕΓΑ» Άρης έφτασε πλέον να αριθμεί τρεις συναπτές ήττες στην έδρα του!
Το 0-1 από την ΑΕΛ στο κύπελλο διαδέχτηκε το 3-5 από την Ομόνοια και το 1-2 (ξανά) από την ΑΕΛ στο πρωτάθλημα.
Η πρώτη ήττα ήλθε με πέναλτι στις καθυστερήσεις, η δεύτερη με «βομβαρδισμό» της εστίας του, η τρίτη με ανατροπή. Το «από κανέναν» έγινε «από καθέναν»…
Ο Άρης που δεν έχανε στο «σπίτι» του από κανέναν, ηττάται πλέον κατά συρροή και με κάθε τρόπο -το δεύτερο σκέλος ενδεχομένως να είναι πιο τρομακτικό από το πρώτο.
Ο Αρτσιόμ Ράτζκοφ εξακολουθεί να επαναλαμβάνει το προφανές, ήτοι πως ευθύνεται ο ίδιος, ωστόσο αυτή η ανάληψη ευθύνης εξαντλείται στα λόγια…
Επί των ημερών του η «ελαφρά ταξιαρχία» είναι ένα σύνολο δίχως ξεκάθαρη αγωνιστική φιλοσοφία, προσωπικότητα, δημιουργικότητα, αποτελεσματικότητα. Ένα άθροισμα μονάδων δίχως αρχή, μέση και τέλος.
Το lifting του Ιανουαρίου, το οποίο αναλογικά ήταν παρόμοιο μ’ εκείνο του περασμένου καλοκαιριού, μάλλον θα κάνει ακόμη πιο δύσκολη τη ζωή του Λευκορώσου, καθώς πέραν της προσαρμογής και αφομοίωσης των νεοφερμένων θα πρέπει να προκύψει και να εμπεδωθεί μια νέα ιεραρχία, καθώς έχουν αποχωρήσει σημαίνουσες μονάδες -τόσο στον αγωνιστικό χώρο όσο και στο αποδυτήριο.
Το κακό φαινόταν -για όποιον δεν εθελοτυφλούσε. Στις 7 Δεκεμβρίου, μετά το 0-2 από τον ΑΠΟΕΛ, όταν ο Άρης ήταν ακόμη δεύτερος, το SPORTIME προφήτευε: «Εάν επαληθευτεί η υποψία, ζητούμενο θα είναι η… εξάδα!».
Δεν πέρασαν καν δύο μήνες και πλέον έχουν αντιληφθεί άπαντες του λόγου το αληθές.
