Η ομάδα της Λάρνακας, δεν πήρε απλώς ένα μεγάλο «διπλό» σε δύσκολη έδρα, αλλά επιβεβαίωσε ότι με τον Ιμανόλ Ιδιάκεθ στον πάγκο και αυτό το γεμάτο ρόστερ, έχει κάθε λόγο να ονειρεύεται την κορυφή της βαθμολογίας, παρόλο που απέχει κάτι παραπάνω από μία νίκη. Το τέρμα (3΄) του Μιραμόν με καρφωτή κεφαλιά, σε φάση δουλεμένης συνεργασίας με τον Γκαρσία, ήταν η σφραγίδα μιας ομάδας που μπαίνει στο γήπεδο με ξεκάθαρο πλάνο και αυτοπεποίθηση, την οποία μεταδίδει ο προπονητής.
Το πιο ουσιαστικό όμως, δεν ήταν μόνο η εκκίνηση, αλλά η αντίδραση όταν το ματς στράβωσε για τα... καλά! Η ισοφάριση του Άντερσον (77΄) και το δοκάρι του ίδιου παίκτη είχαν δοκιμάσει τα νεύρα και την ψυχραιμία των φιλοξενούμενων, που για λίγα λεπτά έμοιαζαν να χάνουν τον έλεγχο του ρυθμού, σε μία στιγμή που θα μπορούσε να έρθει και η ολική ανατροπή. Σε αυτές τις στιγμές φάνηκε το «μέταλλο» της ΑΕΚ, καθώς δεν πανικοβλήθηκε, δεν άνοιξε τις γραμμές, αλλά αναζήτησε ξανά τις σωστές θέσεις, τις καθαρές επιλογές στην κυκλοφορία και το ένα λάθος του αντιπάλου που τελικώς ήρθε σε μία από τις τελευταίες φάσεις.
Το νικητήριο τέρμα του Ιβάνοβιτς με καρφωτή κεφαλιά (86΄) ήταν ένα προϊόν πίεσης, επιμονής και ποιότητας στις λεπτομέρειες, καθώς στην αντεπίθεση οι παίκτες των νικητών εκμεταλλεύτηκαν κάθε στιγμή υπέρ τους. Αυτές οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά για μια ομάδα που βρίσκεται πλέον στο -5 από την Ομόνοια και συνεχίζει να τρέφει ρεαλιστικές φιλοδοξίες τίτλου, παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν.
Με την εικόνα αυτή, η ΑΕΚ δείχνει ικανή να σταθεί στο ύψος των απαιτήσεων εντός συνόρων, αλλά και εκτός αυτών. Οι παίκτες του Ιμανόλ Ιδιάκεθ έχουν εμπιστοσύνη στις ικανότητες τους και φαίνεται πως θα «παλέψουν» για το «όνειρο» έως και τη τελευταία «στροφή» των «play-offs», έχοντας και τη στήριξη του κόσμου, ο οποίος ήταν συγκλονιστικός στην Πάφο.
