«Το μεν πνεύμα πρόθυμο, η δε σαρξ ασθενής».
Για δεύτερο (εκτός έδρας) ντέρμπι μέσα σε διάστημα πέντε ημερών, η θέληση και η προσπάθεια δεν αποδείχθηκαν αρκετές, προκειμένου η Ανόρθωση να αποφύγει την ήττα.
Το 0-2 από τον Απόλλωνα στο «ΑΛΦΑΜΕΓΑ» για το κύπελλο ακολούθησε το 0-2 από την Ομόνοια στο ΓΣΠ για το πρωτάθλημα. Φυσιολογικά, σχεδόν αναπόφευκτα…
Με την ήττα στη Λευκωσία η «Κυρία» συμπλήρωσε έναν χρόνο δίχως διαδοχικές νίκες στην α’ φάση του πρωταθλήματος. Για έναν σύλλογο του διαμετρήματος της, από αδιανόητο έως ανυπόφορο.
Ό,τι κι αν βελτιώνει στην ανασταλτική της λειτουργία και στην κυκλοφορία της μπάλας, η ομάδα του Τιμούρ Κετσπάγια το ακυρώνει με την επιθετική της αναιμία έως ανυπαρξία.
Η αλήθεια των αριθμών δεν επιδέχεται αμφισβήτηση: η Ανόρθωση «έτρεξε» αήττητο σερί σκοράροντας σε έξι από τις επτά αγωνιστικές του (7η-13η). Σε 18 αγωνιστικές έχει μείνει «άσφαιρη» οκτάκις, στις πιο πρόσφατες επτά μέτρησε πέντε «αφλογιστίες». Ουδόλως συμπτωματικά, στο διάστημα αυτό πανηγύρισε μόνο μία νίκη.
Κάθε αναμέτρηση εσχάτως μετατρέπεται σε απόδειξη της ανάγκης για ενίσχυση. Η άμυνα είναι θέμα θέλησης και συγκέντρωσης, η επίθεση ταλέντου και ποιότητας.
Αν δεν τα αποκτήσει από το χειμερινό παζάρι, η «Κυρία» θα αγωνιά για την παραμονή της μέχρι και το τελευταίο σφύριγμα στα πλέι άουτ.
