Όπως και στον α’ γύρο, έτσι και στον β’ ο Άρης επικράτησε του Εθνικού με 3-0.
Η ένατη συναπτή νίκη επί του συλλόγου της Άχνας ήταν δίκαιη, έστω κι αν το εύρος της επιτυχίας δεν αντανακλά πλήρως τη διαφορά στην απόδοση των δύο ομάδων.
Απέναντι σ’ έναν ελλιπέστατο αντίπαλο με την ψυχολογία κοντά στο ναδίρ (έπειτα από εννέα ήττες στις περασμένες ισάριθμες αγωνιστικές) η «ελαφρά ταξιαρχία» έκανε μεν το καθήκον της, δίχως όμως να κάνει «γεμάτη» εμφάνιση, να πείσει και να θέλξει.
Η διαφορά στην ποιότητα έγειρε την πλάστιγγα στη μεριά της και της έδωσε την πρώτη νίκη μακριά από τη Λεμεσό μετά τον περασμένο… Αύγουστο!
Ο Αρτσιόμ Ράτζκοφ επέστρεψε στο 4-4-2, αλλά παρέταξε την ομάδα του με έναν εξτρέμ (Μαγιαμπέλα) και τρεις επιθετικούς (Γκομίς, Εφαγκέ, Κακουλλής). Ο τελευταίος δικαίωσε (με δύο τέρματα) την επαναφορά του στην ενδεκάδα, ο Εφαγκέ (με ένα γκολ) τη διατήρησή του σε αυτήν.
Ο Λευκορώσος προπονητής επανέλαβε πως η ομάδα του δεν αποδίδει ακόμη σύμφωνα με τις προσδοκίες, θα απαιτηθεί όμως να βελτιώσει την εικόνα της, αν θέλει να ξεπεράσει επιτυχώς τα εμπόδια των ΑΕΛ (κύπελλο), Ομόνοιας, ΑΕΛ και Ανόρθωση που θ’ αντιμετωπίσει διαδοχικά στο «ΑΛΦΑΜΕΓΑ».
Το να νικάς, χωρίς να είσαι στα καλύτερά σου είναι μεν ίδιον των ομάδων που διεκδικούν (και κατακτούν) τίτλους, αλλά αν κινείσαι επί μακρόν κάτω από τα στάνταρντ σου η γκέλα είναι προ των πυλών.
Στο Δασάκι ο Άρης άφησε την αίσθηση πως το επικείμενο σετ αγώνων επηρέασε και το μυαλό και την απόδοσή του. Την ερχόμενη Τετάρτη θα αποδειχθεί αν είναι σε θέση να ανεβοκατεβάζει στροφές ανάλογα με τις απαιτήσεις της εκάστοτε αναμέτρησης.
