Χάρη και στον Φαμπιάνο, ο οποίος έκανε στο ακέραιο τη δουλειά του, το «τριφύλλι» δεν υποχρεώθηκε σε κανένα σημείο της αναμέτρησης να αυξήσει ρυθμό και να ανεβάσει ταχύτητα. Και αυτό περισσότερο από παράσημο για τους «πράσινους» είναι αιτία προβληματισμού για την ΑΕΛ. Κάθε τι έχει δύο όψεις και ο καθένας μπορεί να επιλέξει σε ποια θα επικεντρωθεί. Το ενθαρρυντικό για την ομάδα του Ούγκο Μαρτίνς είναι πως έμεινε μέχρι το φινάλε στη διεκδίκηση θετικού αποτελέσματος, ότι δεν έγινε (όπως άλλες φορές στη διάρκεια της σεζόν) σάκος του μποξ για τον αντίπαλο.
Το ανησυχητικό είναι πως επιβεβαιώθηκε εκ νέου ο κανόνας της ΑΕΛ στα ντέρμπι. Ο λεμεσιανός σύλλογος χρειάζεται τουλάχιστον δύο γκολ για να πάρει αποτέλεσμα (Ανόρθωση 4-1, ΑΠΟΕΛ 2-1, Απόλλων 2-2), αλλά ως επί το πλείστον μένει «άσφαιρος» και ηττάται (ΑΕΚ 0-2 και 0-1, Ομόνοια 0-5 και 0-2, Άρης 0-4, Πάφος 0-1). Οι αλλαγές σε προπονητή, σύστημα και πρόσωπα δεν έχουν συνεισφέρει μέχρι στιγμής τα αναμενόμενα σε αυτόν τον τομέα, ο οποίος έχει εξελιχθεί στο Νο1 πρόβλημα για την επίτευξη του στόχου της εξάδας.
