Στην κατάταξη των παικτών του ΑΠΟΕΛ με βάση τα λεπτά συμμετοχής η πρώτη τετράδα είναι αυτή της άμυνας: Σταφυλίδης (1475’), Μπρόρσον (1432’), Λαΐφης (1431’) και Νανού (1361’).
Με το μέγιστο όριο να ευρίσκεται στα 1620’ γίνεται άμεσα αντιληπτό πως η προαναφερθείσα ιεραρχία δεν είναι (τόσο) συνειδητή επιλογή του Πάμπλο Γκαρσία για την απόκτηση και αύξηση ομοιογένειας, (όσο) υποχρεωτική συνθήκη εν τη απουσία αξιόπιστων εναλλακτικών στα μετόπισθεν.
Η έμμεση, πλην σαφής επιβεβαίωση ήλθε από τον ίδιο τον Ουρουγουανό, ο οποίος ως πρώτη κίνηση ενίσχυσης από το χειμερινό μεταγραφικό παζάρι τον Μίλος Ντέγκενεκ. Όχι έναν εξτρέμ (μετά την αποδέσμευση του μηδέποτε αγωνισθέντος Μπαλντέ), όχι έναν μέσο (μετά την πώληση του Σατσιά), όχι έναν επιθετικό (μετά τον τραυματισμό του Σωτηρίου), αλλά έναν στόπερ.
Ο 32χρονος Σέρβος (1,87μ.) με την αυστραλιανή υπηκοότητα είναι σχεδόν ισοϋψής με τους Μπρόρσον (1,86μ.) και Λαΐφη (1,86μ.), διαθέτει εμπειρία και παραστάσεις σε επίπεδο πρωταθλητισμού και έρχεται για να προσδώσει βάθος, αλλά και συναγωνισμό σε μια καίρια θέση, στην οποία -όσο πλησιάζει το τέλος της σεζόν και τα διαδοχικά ντέρμπι- αναπόφευκτα θα υπάρξουν ανάγκες.
Ο Ντέγκενεκ ήλθε να καλύψει αυτές τις ανάγκες. Και γι’ αυτό είναι, στα χαρτιά, μια σωστή προσθήκη. Τα υπόλοιπα (θα φανούν) στο γήπεδο.
