Τα τέρματα των Κορέια (11΄) και Ζάζα (90΄+) λειτουργούν σαν σημεία στίξης σε ένα κείμενο που μιλά για μετάβαση, ευθύνη και προσδοκία, την οποία έχουν οι φίλαθλοι αλλά και η διοίκηση των περσινών πρωταθλητών.
Ο Θελάδες έφτασε στην Κύπρο, ως επιλογή των υπευθύνων και όχι ως προπονητής που «ξέμεινε» από δουλειά. Ήρθε ως ένας τεχνικός που συνειδητά πάτησε «φρένο» στην καριέρα του, αλλά δεν σταμάτησε ποτέ να έχει φιλοδοξίες: «Δεν σταμάτησα ποτέ να μελετώ, δεν έμεινα στο σπίτι, δίχως να κάνω τίποτα», είπε, περιγράφοντας πέντε χρόνια ενσυνείδητης «σιωπής», γεμάτα παρατήρηση, τακτική και μάθηση. Η Πάφος FC δεν είναι για εκείνον απλώς η επιστροφή στη δράση, είναι ένα εργαστήριο ιδεών σε ένα κατάλληλο περιβάλλον που δείχνει διατεθειμένο να εμπιστευτεί το πλάνο του ιδίου και τις ιδέες του.
Ενδεικτικός είναι και ο τρόπος που «διάβασε» το παρόν των «γαλάζιων». Στη πρώτη «μάχη» του πρωταθλήματος, αντί να «γκρεμίσει», επέλεξε να σεβαστεί τον Χουάν Κάρλος Καρσέδο: «Θέλω να δώσω τα εύσημα στον κ. Καρσέδο… Τώρα είμαστε έτοιμοι να ακολουθήσουμε τον δρόμο μας», υπογράμμισε, «κτίζοντας» γέφυρα ανάμεσα σε αυτό που υπήρχε και σε αυτό που θέλει να φέρει στην ομάδα. Το μήνυμα είναι σαφές, η Πάφος FC δεν θα στηριχθεί σε αλλόκοτες ανατροπές, αλλά σε συνέχεια του «έργου» και αναβάθμιση σε όλα τα επίπεδα της.
Ο Θελάδες δεν μίλησε για τακτικές στη συνέντευξη Τύπου, σημείωσε τη σημαντικότητα της επικράτησης κόντρα σε ποιοτική αντίπαλο, ενώ ζήτησε γεμάτες κερκίδες, αναγνωρίζοντας ότι χωρίς ομαδικό παλμό δεν υπάρχει πραγματικό άλμα στις προσδοκίες. Αν η πρεμιέρα του ήταν μια πρώτη πρόταση της δικής του ιστορίας με τη «γαλάζια» φόρμα, τότε το «στοίχημα» από εδώ και πέρα είναι η Πάφος FC να μπορεί να μετατρέψει τέτοιες νύχτες σε κανονικότητα, διεκδικώντας βαθμούς, διακρίσεις και τρόπαια. Η πίστωση χρόνου σε εκείνον είναι δεδομένη.
