Απέναντι στην Κρίσταλ Πάλας του Όλιβερ Γκλάσνερ, μια ομάδα με ταχύτητα, βάθος και τακτική συνέπεια, το σύνολο του Χάβι Ροθάδα δεν «λύγισε» στην κανονική διάρκεια ούτε στο Λονδίνο (δύο φορές), ούτε στην «AEK Arena», και αυτό από μόνο του αποτελεί σοβαρή παρακαταθήκη για το μέλλον των «κιτρινοπράσινων». Το γκολ του Σαρ (13΄) ήρθε ως φυσική συνέπεια της ποιότητας των φιλοξενούμενων, όμως από εκεί και πέρα, η ΑΕΚ έμεινε μέσα στο πλάνο της, χωρίς να εκτροχιαστεί ψυχολογικά.
Η ισοφάριση του Σαμπορίτ (63΄) δεν ήταν απλώς η επιστροφή στο σκορ και στα σενάρια πρόκρισης, αλλά η στιγμή που έγειρε προσωρινά τη ζυγαριά προς την μεριά της. Με το 1-1 ως σκορ και την ατμόσφαιρα στο ζενίθ της, η ΑΕΚ έμοιαζε ικανή να υλοποιήσει μία από τις μεγαλύτερες προκρίσεις της ιστορίας της. Η αποβολή του Ισπανού ποδοσφαιριστή (74΄), άλλαξε τα δεδομένα και δικαίως χαρακτηρίστηκε από τον Ροθάδα ως «κλειδί» της αναμέτρησης. Σε αυτό το επίπεδο, τέτοιες ποινές κοστίζουν, παρόλο που ο Αζέρος διαιτητής χαρακτηρίστηκε από υπερβολικά σφυρίγματα. Το σκορ δεν άλλαξε ως την ολοκλήρωση της κανονικής διάρκειας και τα πάντα κρίθηκαν στην παράταση και στις λεπτομέρειες των φάσεων.
Στην παράταση, το δεύτερο τέρμα του Σαρ (99΄) απλώς επιβεβαίωσε την ικανότητα της Παλάς, η οποία ξέρει να εκμεταλλεύεται τη φθορά και το αριθμητικό πλεονέκτημα της. Παρ’ όλα αυτά, η ΑΕΚ δεν κατέρρευσε σε κανένα σημείο, «πάλεψε» μέχρι το τελευταίο λεπτό, ακόμη και μετά τον τραυματισμό του Καμπρέρα που ορίζεται ως πλήγμα. Ο Χάβι Ροθάδα έμεινε ικανοποιημένος από την προσπάθεια, ενώ δήλωσε ότι «με έντεκα παίκτες ίσως να υπήρχαν πιθανότητες», φανερώνοντας πίστη στους παίκτες.
Η υψηλού επιπέδου προσπάθεια και το βάρος της συγκέντρωσης μεταφέρονται στα play‑offs του πρωταθλήματος και στη δοκιμασία με τον ΑΠΟΕΛ για την πρώτη αγωνιστική. Στη συγκεκριμένη δοκιμασία θα φανεί εάν η ευρωπαϊκή υπέρβαση μπορεί να μετατραπεί σε εγχώριο κίνητρο για να καλυφθεί το χαμένο έδαφος στο πρωτάθλημα και από την Ομόνοια που βρίσκεται στο +8.
