Η σεζόν τελείωσε, η ώρα της ανάλυσης και της αυτοκριτικής αρχίζει για τον Άρη.
Το βασικό ερώτημα που χρήζει απάντησης είναι η διπροσωπία της «ελαφράς ταξιαρχίας» στη διάρκεια του πρωταθλήματος. Κατ’ ακρίβεια, η… πτώση του γενικού στο δεύτερο μισό του μαραθωνίου.
Η πορεία του λεμεσιανού συλλόγου τέμνεται ακριβώς στη μέση των 36 αγωνιστικών. Στις πρώτες 18 αγωνιστικές, οι οποίες διεξήχθησαν σε διάστημα πέντε μηνών (23.8 με 17.1), ο Άρης είχε απολογισμό 11-4-3 κι ευρισκόταν στην τρίτη θέση, στο -5 από την κορυφή.
Στις επόμενες 18 αγωνιστικές, οι οποίες έλαβαν χώρα σε διάστημα τεσσάρων μηνών (25.1 με 22.5), η «ελαφρά ταξιαρχία» είχε απολογισμό 3-5-10 και τερμάτισε στην έκτη θέση, στο -36 από την κορυφή!
Επρόκειτο για μια σχεδόν απόλυτη αντιστροφή όρων: η ομάδα που έχανε δύσκολα στο πρώτο μισό κατέληξε μια ομάδα που νικούσε σπάνια στο δεύτερο.
Μια ποδοσφαιρική περίπτωση «Δρ. Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ», ιδιαίτερα δυσεξήγητη εν τη απουσία ευρωπαϊκής επιβάρυνσης…
